Vorig weekend stond Oulton Park Round 6 van de British Superbike op de kalender. Een prachtig en erg wild circuit, waarbij je constant aan het vechten bent met de motor om beide wielen aan de grond te houden, maar ondanks dat iedere ronde wheelies maakt met snelheden van 270 km/h.

Opnieuw was het hele weekend prachtig weer en stond er zowel op zaterdag als zondag een race op het programma.

De vrijdag was het nog even puzzelen met een motordefect in de eerste vrije training, waarbij helaas veel rijtijd verloren ging. De tweede vrije training stond vooral in het teken van het snel vinden van de juiste afstelling en daarbij maakten we ook een mooie verbetering in tijd.

Zaterdag moest ik aan de bak voor de kwalificatie en Race 1, waarbij ik opnieuw een stap maakte. Helaas was ik niet de enige die sneller wist te rijden en bracht het me op een voor mij teleurstellende 18e startplaats. Nadat ik vervolgens snel terugging naar de fysio voor de behandelingen die ik voor iedere sessie kreeg ter ondersteuning van de knie, die nog veel uitdaging gaf, stond de race voor de deur. Na een goede start en een sterke eerste drie rondes maakte ik een mooie race mee met meerdere inhaalacties en werd ik uiteindelijk 14e. Daarbij reed ik ook een hele sterke rondetijd, waar iedereen, inclusief ikzelf, erg tevreden mee was. Dat zette mij voor de start van de zondagrace op een 13e startplaats.

Tijdens de Zondag acht minuut durende warming-up probeerden we nog wat nieuwe afstellingen te testen. Die pakten goed uit en gaven een positief gevoel richting de laatste race. Startend vanaf een 13e plek kwam ik direct als 11e door en na opnieuw mooie battles te hebben gehad, zijn we uiteindelijk als 12e geëindigd. Maar dit keer ging het mij niet eens zozeer om de positie. Eindelijk voelde het weer alsof ik met mijn rondetijden goed kon meekomen en bij de top 10 kon blijven. Dat geeft ook weer energie richting de komende races.

Sinds de bovenste schroef vorige week operatief verwijderd is, is de knie zelf niet direct verbeterd, maar de pijn in de kniepees is volledig verdwenen. Daardoor kan ik nu eindelijk beginnen aan spierontwikkeling rond de knieschijf en het bovenbeen, wat uiteindelijk zeker voor verlichting rond de knie zal zorgen. Daarom hebben we samen met het fysioteam van Full of Life Limmen ook een sterk trainingsschema gemaakt om de komende tijd hard aan de bak te gaan.

Ik proefde eindelijk weer van het echte racen en weet dat we nog zoveel beter kunnen en moeten. Daar gaan we dan ook alles aan doen om dat de komende races te laten zien.

Op naar Thruxton! 14-15-16 augustus!

Geslaagde operatie bij schroef verwijderen

Door Jaimie van Sikkelerus / juli 21, 2026

Technische problemen voor Jaimie tijdens Brands Hatch British Superbike

Vorig weekend stonden we klaar voor de British Superbike-ronde op het circuit van Brands Hatch. Een prachtig circuit waar ik erg naar uit keek. Dit keer stond er op zowel de zaterdag als zondag een wedstrijd op het programma.

We hadden de vrijdagtrainingen goed benut, ondanks wat uitdagingen. Helaas vielen de puzzelstukjes tijdens de kwalificatie op zaterdag nog niet in elkaar. Ondanks dat ik mijn tijd opnieuw verbeterde, werd mijn startplek een 17e positie. Uiteraard was ik daar niet tevreden mee, maar ik kon het accepteren, aangezien ik zelf ook nog lichamelijke uitdagingen heb en er gewoon ontzettend hard gereden wordt, waarbij ronderecords verbroken werden.

Ondanks dat worden de punten pas in de race verdeeld en daar had ik veel goede moed in, aangezien we nog wat sterke punten hadden gevonden om te verbeteren. Toch liep het helaas allemaal iets anders tijdens de race op zaterdag. Ik kreeg een technisch probleem waarbij mijn voorremdruk plots compleet wegviel bij het aangrijpen van de rem. Dat was een gigantisch schrikmoment, maar gelukkig reageerde ik direct op de juiste manier en heb ik een grote crash kunnen voorkomen. Uiteraard betekende dit wel het einde van de wedstrijd.

Nadat het team hard had gewerkt om alles perfect voor elkaar te maken en meerdere onderdelen uit voorzorg had vervangen, stond op zondag de warming-uptraining van 8 minuten op het programma. Helaas gebeurde hetzelfde en viel de remdruk volledig weg. Gelukkig had ik dit keer al een voorgevoel en kon ik de motor veilig op het circuit houden.

Na een hele drukke en leuke handtekeningensessie van een uur, met veel enthousiaste mensen en waarbij ik meerdere van mijn 74-petjes voorbij heb zien komen, moest ik mij klaarmaken voor de laatste race. Het team had in de tussentijd alles vernieuwd wat betreft het remsysteem, inclusief de remklauwen en de rempomp. Maar helaas merkte ik in de tweede ronde van de race dat de remdruk opnieuw deels wegzakte. Daarom heb ik uit veiligheid besloten de motor naar binnen te sturen, waarna bleek dat dit de juiste keuze was.

De duivel was nog niet klaar met plagen, maar we blijven positief!

Het team heeft nu ruim de tijd om er goed naar te kijken, dus voor Oulton Park volgend weekend zal alles weer perfect zijn. Daar ben ik van overtuigd! Zelf kon ik maandag bij thuiskomt direct naar het ziekenhuis om operatief een schroef uit mijn been te laten verwijderen, wat veel verlichting geeft en energie naar de toekomst (daarover volgt een aparte nieuwsbrief).

Nu hard werken en op naar Oulton Park op 31 juli, 1 en 2 augustus!

​

Bedankt voor jullie support!

Uitdagend weekend voor Jaimie op Snetterton circuit

Vorig weekend stond de British Superbike-race op het Snetterton Circuit op het programma. Een baan waar ik altijd wel naar uitkijk. Daarnaast hadden we het hele weekend prachtig weer.

Toch merkten we vanaf de eerste dag al dat het een uitdagend weekend zou gaan worden. Mijn rechterknie herstelt helaas niet in het tempo dat ik had verwacht, ondanks alle trainingen en fysio behandelingen iedere dag. Tijdens de eerste vrije training had ik dan ook wat tijd nodig om mijn ritme te vinden. Helaas kreeg mijn motor na slechts vijf ronden een olielekkage, gepaard met een grote rookwolk, waardoor mijn sessie al snel ten einde kwam. Vrije training 2 stond vervolgens vooral in het teken van het testen van verschillende afstellingen.

Op zaterdag was het tijd voor de kwalificatie. We wisten dat ik een grote stap moest maken in de rondetijden om richting de doelen te gaan dat ik voor ogen had en waar ik hoor te staan (top 10). Omdat ik op vrijdag zo erg met mezelf aan het vechten was, besloten we mijn zadel 20 mm te verhogen, zodat de kniehoek minder scherp zou zijn. Dat bleek een goede keuze. Ik reed direct 1,9 seconde sneller dan mijn snelste tijd op vrijdag. Helaas waren we niet de enige die een grote stap maakten, waardoor ik me als 17e kwalificeerde.

Na het accepteren van mijn kwalificatiepositie keek ik toch met een gedreven en positieve blik uit naar de racedag op zondag.

We kregen een herstart wegens een incident van 2 andere rijders, vervolgens maakte ik in de eerste ronde helaas een grote fout, waardoor ik nog verder terugviel naar de 22e plaats. Uiteindelijk heb ik na wat battles terug kunnen komen naar een 18e plaats in de ingekorte race van 10 ronden.

Dit was simpelweg niet mijn weekend en ook niet de positie waar ik hoor te staan. Momenteel ben ik hard aan het werk om daar verandering in te brengen. Daarnaast ben ik in gesprek om te kijken of er op korte termijn al een schroef verwijderd kan worden die waarschijnlijk de oorzaak is van de aanhoudende problemen met mijn herstel. 

Aanstaande zaterdag 11 juli zal ik deelnemen aan een erg leuke endurance-race op het TT Circuit Assen, waarbij ik in het GYTR Yamaha Team zal deelnemen op een 1000cc. mijn rede van deelnemen om toch zo veel mogelijk rij ritme op te bouwen.

Lijkt het je leuk om erbij te zijn? Je bent van harte welkom! De toegang is gratis en er zijn leuke activiteiten voor kinderen. Je kunt rondom het hele circuit kijken, ook op het dak boven de pitboxen staan en een kijkje nemen hoe het er in de pitbox aantoe gaat, precies zoals ik het beleef.

Een leuk laagdrempelige en gezellige dag.

Lijkt het je leuk om te komen kijken? Reageer gerust op deze e-mail. Of stuur een berichtje.

Eerste raceweekend terug op de motor! 

Vorig weekend was het dan eindelijk zover: de British Superbike-race op het Schotse Knockhill Circuit. Een korte baan met rondetijden rond de 50 seconden en bekendstaat om het vele regenachtige weer.

En zoals verwacht begon de vrijdagtraining in de regen.

Voor mij was dit de eerste race waarin ik eindelijk weer volledig kon deelnemen. Ik keek er enorm naar uit, ondanks de uitdagende omstandigheden. De focus lag vooral op leren en het begrijpen van de motor en de elektronica in de regen, iets wat voor mij volledig nieuw was. Daarnaast was ik natuurlijk benieuwd hoe mijn lichaam het zou houden. Ondanks alles wist ik de dag af te sluiten op een mooie 15e plaats.

Helaas merkte ik wel dat mijn rechterknie nog steeds veel problemen geeft bij de krappe kniehoek op de motor. Met pijnstillers, fysiobehandeling op het circuit en zoveel mogelijk rust tussen de sessies door probeerde ik dit zo goed mogelijk onder controle te houden.

Op zaterdag stonden de kwalificatie en Race 1 op het programma. Tot ieders verrassing was het prachtig weer, net als de rest van het weekend. Iets wat op Knockhill zeker niet vanzelfsprekend is.

Tijdens de 15 minuten durende kwalificatie kreeg ik helaas al in mijn eerste ronde te maken met een technisch probleem, waardoor de motor geen vermogen meer had. Dankzij het harde werk van het team kon ik de laatste vier minuten van de kwalificatie toch nog de baan op. Gelukkig was dat genoeg om alsnog P13 veilig te stellen.

Een paar uur later gingen de startlichten uit voor Race 1. Dat was extra spannend, omdat ik voor het eerst met launch control zou starten. Ook dat was nieuw voor mij.

Het voelde geweldig om eindelijk weer midden in de strijd te zitten. Na de start wist ik mijn 13e positie vast te houden. Mijn grootste tegenstander bleek echter opnieuw mijn knie, die me tijdens de 24 ronden veel last bezorgde. Ondanks die pijn wist ik als 14e te finishen.

Ik was tevreden. De eerste race zat erop, we zijn gefinisht en weten waar we aan moeten werken.

Op zondag stond Race 2 op het programma. Door mijn rondetijd in Race 1 mocht ik vanaf P15 starten. Helaas viel ik na de start terug naar P18, maar daarna kon ik een sterke inhaalrace rijden. Ik begon de motor steeds beter te begrijpen en kreeg meer vertrouwen. Opnieuw was het lichamelijk een flinke strijd, maar desondanks wist ik opnieuw als 14e over de finish te komen.

Ik kijk ondanks uitdagingen met een positief gevoel terug op dit raceweekend. We zijn alweer hard aan het werk met fitness en fysiotherapie en ik weet dat het vanaf hier alleen maar beter zal gaan. We weten dat er mooie resultaten in dit seizoen mogelijk zijn en daarom kan ik niet wachten om op 2 juli af te reizen naar Snetterton, waar op 3, 4 en 5 juli de volgende races op het programma staan.

Bedankt voor jullie steun en enthousiasme! Op naar de volgende!